Na Poniedziałek Wielkiego Postu

  Nasza reguła zadośćuczynienia mówi, aby praktykować zadośćuczynienie przez pozbawianie się czegoś, co obecnie posiadamy, a bez czego moglibyśmy się obejść, gdybyśmy chcieli. Może to być jakiś luksus w domu, albo jakiś przysmak przy stole, albo jakiś komfort w naszym sposobie życia, albo jakiś drobiazg lub zbytek, bez którego równie dobrze moglibyśmy się obejść. Nazywajmy to umartwieniem lub samozaparciem; niezależnie od nazwy, podstawową ideą jest odpokutowanie za grzechy samozadowolenia przez rezygnację. Kiedy grzeszymy, obrażamy Boga, wybierając jakieś stworzenie, do którego nie mamy prawa.  Kiedy praktykujemy umartwienie, czynimy zadośćuczynienie, decydując się na pozbawienie siebie jakiegoś stworzenia, do którego mamy prawo - po to, aby naprawić krzywdę wyrządzoną przez grzech i w ten sposób przebłagać urażoną sprawiedliwość Boga.

http://www.sgg.org/wp-content/uploads/2021/02/20210221.pdf