" Czy kiedykolwiek słyszałeś o czymś takim jak interdykt? Minęło kilka stuleci od czasu, gdy był zastosowany, więc pojęcie to może być dla ciebie nieco obce. Od czasu do czasu Kościół jest zobowiązany ukarać jakąś parafię, diecezję, a nawet cały naród interdyktem. Interdykt to odmowa udzielania wszystkich sakramentów ludziom w parafii, diecezji lub narodzie. Jest to rodzaj ekskomuniki, nie jednostki, ale dużej grupy ludzi z powodu jakiegoś poważnego przestępstwa lub innego poważnego powodu. Wiara katolicka została dla nas nabyta olbrzymim kosztem, najpierw samego Zbawiciela, który został ukrzyżowany, a także ogromnym kosztem w ludzkim cierpieniu ze strony wielorakich świętych i męczenników, którzy znosili tortury, śmierć i rozczłonkowywanie, aby nie dopuścić do tego, aby jedna cząstka naszej wiary przeszła w zapomnienie. Z drugiej strony, większość współczesnych katolików stała się tak apatyczna w stosunku do swojej wiary, że kiedy została ona im odebrana, byli na to zupełnie obojętni. Obojętność wobec Prawdy jest prawdopodobnie jedną z najbardziej obraźliwych rzeczy dla Boga, nawet gorszą niż bycie jej zaciekłym wrogiem. ""Obyś był zimny albo gorący ! A tak, skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucić z mych ust" (Ap 3,15n). Dlatego ci, którzy ochoczo poszli w parze z Nową Religią, mają być umieszczeni pod interdyktem i przez to pozbawieni sakramentów. W praktyce dokonuje się to poprzez udzielanie niewiernym fałszywych, nieważnych sakramentów, o których ważność i tak nigdy nie dbali. Ci, którzy mają wiarę męczenników, zostali z Kościołem katolickim i sakramentami, nawet za cenę utraty przyjaźni, rodziny, reputacji czy dobrego imienia we wspólnocie, a także wszystkiego innego, co organizacja watykańska kiedykolwiek czuła się uprawniona do odebrania im, gdy byli zmuszeni z niej zrezygnować. Ponieważ zależało im wystarczająco mocno na szukaniu prawdziwych i ważnych katolickich sakramentów Kościoła, nie są oni pod interdyktem. Nawet teraz każdy może wydostać się z tego interdyktu po prostu decydując się na przejście wyłącznie do autentycznego, ważnego i tradycyjnego obrządku katolickiego."
Interdykt (łac. interdictum) – nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę. Obecnie nie istnieje już interdykt zbiorowy, ale w średniowieczu był stosowany nawet wobec całych państw, kiedy ich władca działał wbrew nauce Kościoła katolickiego.
W przypadku popełnienia następujących czynów, osoba zaciąga karę interdyktu:
- użycie siły fizycznej w stosunku do biskupa (kan. 1370 § 2) albo jego zabójstwo (kan. 1397 w zw. z kan. 1370 § 2),
- popieranie lub kierowanie stowarzyszeniem działającym przeciw Kościołowi (kan. 1374),
- sprawowanie liturgicznej czynności Ofiary eucharystycznej lub udzielanie spowiedzi bez święceń kapłańskich (kan. 1378 § 2),
- sprawowanie lub przyjmowanie sakramentu przy zastosowaniu symonii (kan. 1380),
- fałszywe oskarżenie spowiednika o namawianie do grzechu przeciw szóstemu przykazaniu Dekalogu (kan. 1390 § 1),
- próba zawarcia małżeństwa przez zakonnika lub duchownego (kan. 1394).
Interdykt zazwyczaj zawiesza prawa do przyjmowania sakramentów (w przypadku osób świeckich). Na mocy samego prawa traci on ważność w niebezpieczeństwie śmierci. Jedną z osób obłożonych interdyktem był m. in. poseł Józef Putek[1].
Podobną, lecz wyższą karą jest ekskomunika.
https://pl.wikipedia.org/wiki/Interdykt
The Resurrection of the Roman Catholic Church: A Guide to the Traditional Catholic Communityby Griff Ruby
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz